Üniversite’de son senem, geç kalınmış bir mezuniyetin peşinden koşuyorum. Emsallerim okullarını hatta askerliklerini bitirdikleri halde ben hala akşam işten çıktıktan sonra okula gitme, vize – final stresine girmek zorundayım. Gerçi genel olarak okul hayatımın bu kadar uzaması benim sorunum olsa da, zoruma gidiyor. Bunların zoruma gitmeleri yetmiyormuş gibi öyle hocalar var ki okulda, bizim son sınıfta olduğumuzu unutmuş olacaklar ki ya da aradaki çılgın yaş farkından ötürü bizi hala çocuk olarak görmelerinin ürünü sürekli not tutturuyorlar.

Geçtiğimiz hafta sezonu kendi evimizde Memphis maçıyla açtık. Gurbetteki sevgili bize, Justin'e, Sopcast'e sağlıklı bir şekilde döndü. Sağlık derken takım sağlığı değil yanlış anlaşılmasın maalesef sadece link sağlığı. Diğer sağlık olayına paragraf yapacağım. Geçen haftadan bu yana 1 tanesi deplasmanda olmak üzere 4 maç oynadık ve skor 3-1, fena değil. (Memphis maçı için paragraf yapalım)

Sezon öncesi dönemin şüphesiz en formda oyuncusu Aaron “Usain Bolt” Brooks'du. Onun için mükemmel bir sezon beklerken hiç beklemediğimiz bir haber geldi hani en azından ondan beklemediğimiz sakatlık haberi geldi. “Heheheheheh yine kaldığımız yerden devam ediyoruz. Aaron Brooks 1- 3 hafta arası yok.” Haber bana aynen böyle ulaştı ki o an forumu takip eden arkadaşlara da böyle ulaşmış olabilir. Bu haber bizi üzse de kaşarlanmış bünyelerimizde ağır tahribatlar oluştuğunu söyleyemeyiz. Bu sürünceme ve düşünceler içerisinde Memphis Grizzlies’i evimizde ağırladık. Maç boyunca maça çok asıldığımız söylenemez. Geçen sene sakat bıraktığımız Yao’nun hücumda rahat oyunuyla maçı aldık. Rakamların diliyle de konuşmak gerekirse ilk maçta “71” sayı yemek bence çok başarılı, rakip kim olursa olsun. 1-0 ( Dallas maçı için paragraf yapalım)

Çin’den, Türkiye’den, ordan burdan herhangi bir Rox taraftarı çevirip “Rockets kimi yensin istersiniz” desek herhalde yüksek oranda Dallas çıkacaktır. İlk deplasman maçımızı da çok rahat kazandığımız söyleyebilirim. Maçın en kilit adamının da 1-3 hafta arası oynamayacak olan Aaron Brooks olması da çok manidardı. Çocukta çok güzel ona da Yao ve Artest her alanda yaptıkları katkılarla eşlik edince güzel bir galibiyet oldu. Ki T Mac’in son çeyrek kenarda oturduğunu da ekleyeyim. Yine rakamların diline başvurursak bu maçta “112” sayı atmayı başardık. İlk maç tutmayı, ikinci maç atmayı yapabileceğimizi gösterdik, en azından şimdilik. 2-0. (OKC maçı için paragraf yapalım)

Adında, vatanında ve kadrosunda yeniliklerle sezona giren OKC’nin rakip olabileceği çok düşünülmüyordu Rockets’a, öyle de oldu. Yao yine takımdaki skor liderliğini korudu, kenarda alınan katkı derken 3-0 oluverdi. Rakamların diliyle rakibi 80 sayının altında tutmak bence her zaman büyük başarıdır. (Son şampiyon için paragraf yapalım)

Bu sabaha karşı oynanan maçta biraz façamızın bozulduğunu söylesem yanlış olmaz herhalde. Şu görüntümüzle Sivasspor benzeri bir takım durumundayız. Anadolu takımlarına karşı rahat, büyük takımlara karşı vasat. Bu maçı bir ara alacak konuma gelmiştik ama alsak da fikrimin değişeceğini söylemem yani kazansak da benim için güven vermeyen bir galibiyet olacaktı ki kazanamadık ve değişen bir şey olmadı. Boston Ray Allen’ın kanatları, Perkins'in ve pota altındaki azmiyle Toyota Center’dan çok zorlanmadan uzaklaştı. Boston için söylenecek fazla bir şey yok, iyi takım. Bizim takım içinse guard ve yedek pivot sıkıntısı kutuplardaki 6 ay gündüz gibiydi. Bir an olsun gözden kaybolmadı. Gerçi yedek pivot diyorum ama ligin en iyi pivotu da dün vardı, yoktu çokta fark etmedi. Sonuç olarak 3-1 oldu. Eksiklerimizi görüp önümüzdeki maçlara aşkla bakmalıyız. Aşk demişken maçın sonlarına doğru oluşan hava içerisinde Yao’nun, T-Mac’in uçması "Çok Güzel Hareketler Bunlar" a tam anlamıyla uyan hareketlerdi. (Yedek pivot için paragraf açalım)

Maç değerlendirmeleri bu kadar, zaten bu da sezonun ilk yazısı. Biraz eksiklerimizden bahsetmemiz lazım. Yao her sene mütemadiyen sakatlanan bir oyuncu öncelikle onun dakikaları bir şekilde ayarlanmalı. Adelman hadi adamım yap şunu. Adelman’ın da bunu yapması için biraz Amerikan desteği gerekiyor galiba. Mutombo ile imzalanamayacaksa kalıplı başka bir uzun bulunmalı ya da sezon içinde av mevsiminde peydahlanan "bıldırcın veteran"lara güveniliyorsa da Dorsey'e şans verilebilir. Morey hadi adamım yap şunu. (Guard rotasyonu için paragraf açalım)

Alston, Brooks ve Francis. Temel rotasyonumuz bu arkadaşlardan oluşuyor. Francis hala sakat. Olur da dönerse fayda sağlayacaktır hele ki sağlıklı dönerse çok faydası olur kanısı ya da hayali içerisindeyim. Brooks yukarda da bahsettim sezona çok iyi başladı. Geçen sene düştüğü durumdan kendi kalkmayı becerdi hatta dünkü maç esnasında Alston ile kıyaslanırken çok da büyük övgüler aldı ama bence hala Alston’ın yerine alabilecek oyuncu değil. Ve esas oğlana geçelim ve de Adelman’ın neden onda ısrar ettiği üzerine konuşalım biraz. Geçen sene sezon içerisinde hatta “22” numaralı galibiyeti aldığımızdaki Alston’u hatırlarsınız. Play-Off'larda oynadığı ve kaçırdığı maçlardaki Rockets’taki değişmeyi hatırlarsınız. Kanımca Adelman’ın kaygısı da bu bahsettiğim Alston’u bulmak üzere. Şutunun, savunmasının ritmini bulana kadar ona güvenmekten başka çaresinin olmadığını Adelman çok iyi biliyor. Belki bu sürede onun yüzünden maçlar kaybedilecek, belki bu sürede milyonlarca roket taraftarı sinirlerdeki aşırı zedelenmeden hastaneye kaldırılacak ama eminim ki sonu müsbet olacak. O yüzden Alston’ın dakikalarını Brooks’a vererek Alston’u kazanamayız. Sadece Brooks’la da hedefe koşamayız. Ki bence bu takımda son şutu eli titremeden atan yegane adam da kendisidir. Sözün özü sabır, sabır biraz daha sabır. (Sakatlıklar için paragraf açalım)

Takımda gözüken tek sakat Shane Battier. Onun eksikliğini yaşıyor muyuz? Buna bir cevabım yok hani onun da olacağı bir rotasyon nasıl olacak bilemiyorum. Kimin dakikalarını çalacak, ne kadar sağlıklı dönecek bilgim yok. Ama bildiğimiz üzere 10 numara adamdır Battier. Eminim ki katkısı olacaktır. Francis içinse bekleyelim ve görelim. (Clutch Time için Paragraf yapalım )

Burada izninizle Eralp Demirkul’a ayrı bir paragraf yapmak istedim. Bu site için bence tartışmasız en çok uğraşan adam kendisi hatta tartışmasız en çok kendisinin uğraşıyor olması zaman zaman aramızda tartışmalar çıkarsa da seviyorum kendisini. Sezona da Rockets ailesinin iki ferdinin görüşlerini hediye ederek başladı. Eyvallah kardeşim, bu sitenin Clutch’u sensin. Maskotu, neferi, ruhu kısacası her şeyi. (Yazının sonucu için de paragraf yapalım)

Bu “Paragraf yapalım” geyiğinden sıkıldığınızı tahmin ediyorum. Ben de çok sıkıldım ama işte okul nasipse Haziran'da, olmadı Ağustos'ta bitiyor .Yani bakıldığında siz yine şanslısınız yazı burada bitti. Hadi selametle, haftaya X-0'lı bir yazıda buluşmak dileğiyle...